Co jedzą ludzie? Ludzie jedzą najrozmaitsze rzeczy. Czasem bardzo zaskakujące. Okazać się może również, że to co my jemy może zaskoczyć innych. Jedno jest pewne – jedzenie to jedna z głównych aktywności człowieka – jeśli nie ta najważniejsza.

Wokół jedzenia powstaje dodatkowo całe mnóstwo innych działań. Ciekawe, gdyby policzyć procent czasu jaki poświęcamy na sprawy związane z jedzeniem w ciągu dnia, jaki otrzymalibyśmy wynik?

Książka Co jedzą ludzie autorstwa Pauliny Wierzby wydana przez wydawictwo Albus poświęcona jest sprawie jedzenia najdziwaczniejszych rzeczy na świecie. Przynajmniej takim, jakie nam się najdziwniejsze wydają. W różnych częściach świata i różnych kulturach ludzie mają do owej dziwaczności zupełnie odmienne relacje. Na początku ciekawostka – człowiek, który jadł wszystko łącznie z gwoździami, gumowymi dętkami i telewizorami. Pan Wszystkojad. Czy istniał naprawdę? Czy został powołany do życia na potrzeby tej książeczki? Wygląda na to, że istniał naprawdę i zmarł w 2007 r. . Nie należy jednak brać z niego przykładu. Nie należy również próbować potraw opisanych w książkę. Każda kultura ma swoje obyczaje dostosowane do klimatu i do warunków w jakich żyją ludzie. Im to nie zaszkodzi – a nam może zaszkodzić zdecydowanie. Dobrze jednak, jest poznać specyficzne zwyczaje ludzi z innych części świata i poszerzać w ten sposób swoje horyzonty. To – na pewno nam nie zaszkodzi, i pozwoli zrozumieć troszkę lepiej innych.

Książka Co jedzą ludzie może nam w tym znakomicie pomóc. Właściwie jak tu się nie dziwić, kiedy okazuje się że na Filipinach jada się ... psie wymiociony, w Korei pija się wino z myszy, a Indonezyjczycy piją kawę z kupy i krew kobry (fe!) Niektórych może wstrząsnąć fakt jedzenia w Afryce pająków – tarantuli! Wystarczy go schwytać i ugotować i ... danie gotowe do spożycia. Jednak w książce tej mowa jest również o naszych polskich dziwactwach kulinarnych. Jak myślicie, co może wywołać największe zdziwienie jeśli chodzi o nasze rodzime zwyczaje żywieniowe? Wystarczy sięgnąć do tej zabawnej ksiażeczki, poszukać odpowiedni rozdział i będziemy wiedzieć ... albo pomyśleć samemu ... powodzenia!

Książkę możemy polecić dla dzieci nieco starszych, choć i młodszym możemy przeczytać fragmenty. Może to być również świetna lekturą dla dorosłych. Polecamy, szczególnie tym, którzy specjalizują się w zabawianiu towarzystwa niezwykłymi historiami i ciekawostkami. Wiedza na temat tego co jedzą ludzie w różnych częściach świata przyda się na pewno w takiej sytuacji!

Fragmenty

Wstęp

Są potrawy mniej lub bardziej znane, są też takie, których sława, a raczej „niesława” przekroczyła wszystkie granice. O takich właśnie przedziwnych potrawach, które oburzają, przerażają, nie mieszczą się po prostu w głowie, jest ta książka.

Nie znajdziecie w niej przepisów na najsłynniejsze potrawy świata ani na potrawy, które serwowane są powszechnie w poszczególnych krajach. Na całym świecie możesz dziś zjeść hamburgera, cheeseburgera, frytki, ryż lub ziemniaki. Ale oprócz tych powszechnie znanych i lubianych, w każdym niemal miejscu na świecie przyrządza się potrawy, które mają swój głęboki rodowód, sięgający daleko wstecz i inspirowane są wielowiekową tradycją przodków, i ich religią.

O kulinarnych gustach trudno więc dyskutować. Dobrze je jednak poznać.

Każdy człowiek musi jeść. Bez zaspokajania uczucia głodu nie jesteśmy w stanie przetrwać więcej niż kilka tygodni. Życie kręci się wokół jedzenia. Jednak nie wszyscy ludzie jedzą to samo. W różnych częściach naszego globu spożywa się odmienne potrawy. Wynika to między innymi z dostępności różnych produktów, która jest ograniczona przez warunki klimatyczne.

Nie tylko nasze otoczenie wpływa na to, co jemy. W olbrzymim stopniu decyduje o tym kultura, w jakiej się wychowaliśmy. We wszystkich kulturach istnieją zasady dotyczące spożywania określonych produktów i potraw, oraz sposobów, w jaki należy je spożywać. Człowiek często gotów jest nawet umrzeć z głodu, byleby nie tknąć zakazanego kulturowo produktu – nawet, jeżeli jest on w zasięgu ręki. Jest to, tak głęboko zakorzenione w naszych głowach, że nie zdajemy sobie sprawy, ile jadalnych rzeczy odrzucamy, choć mogłyby one zaspokoić nasz głód, a nawet bardzo nam smakować. Chińczycy ze smakiem jedzą mięso psa, przed którym wzdrygnie się niemal każdy z nas – Europejczyków. Oburzamy się istnieniem restauracji, w których podaje się mięso „naszych mniejszych braci”. W niektórych krajach zakazuje tego nawet prawo – głośno było kilka lat temu o próbach nielegalnego wprowadzenia do chińskich barów potraw z kotów i psów. Większość Europejczyków, uważa za normalne natomiast codzienne spożywanie wieprzowiny, a przecież dla wielu właścicieli świnek wietnamskich jest to coś nie do zaakceptowania.

Zasady, dotyczące spożywania określonych produktów, regulują najczęściej tradycja i religia, będące bardzo ważną częścią kultury. Żydzi za nic w świecie nie tkną wieprzowiny, ponieważ świnia jest dla nich stworzeniem nieczystym. Hindusi nie jedzą wołowiny, ponieważ uważają, nie darzoną w kulturze europejskiej specjalnym szacunkiem, krowę za stworzenie godne boskiej czci. Nasza kultura decyduje także o tym, w jaki sposób jemy. Reguluje ona sposób przygotowywania oraz spożywania posiłków. Europejczycy posługują się łyżką, nożem i widelcem. Ludy Dalekiego Wschodu używają pałeczek. W wielu krajach arabskich je się używając tylko jednej (prawej) ręki, lewą rezerwując do wykonywania innych czynności również ściśle określonych kulturowo.

Jacy ludzie, jaka kultura – takie pożywienie. Ludzie w pełni korzystają z zasobów planety, na której żyją, znajdując przyjemność w spożywaniu przedziwnych rzeczy. Z tej książeczki dowiesz się, co jedzą ludzie, a jedzą… w zasadzie wszystko. Poznając dania z różnych stron świata, nie zapomnij zaznaczyć na skali smaku czy dana potrawa przypadła Tobie do gustu i czy miałbyś ochotę jej spróbować, czy może nie.

Zostań także współautorem tej książeczki! Ostatnie dwie strony należą do Ciebie. Opisz i narysuj na nich swoją ulubioną potrawę oraz danie, którego za nic nie wziąłbyś do ust.

Miłej lektury!

Co jedzą ludzie?
Paulina Wierzba
Ilustracje: Agnieszka Popek-Banach i Kamil Banach
Stron: 92
Oprawa: Twarda
Wydanie I 2010
Wydawnictwo: Albus
www.albus.poznan.pl