Start Wierszyki do Pamiętnika Wierszyki z pamiętnika. Zebrali uczniowie z klasy IB SP Nr 2 w Łomży

poniedziałek, 28. lipiec 2014

 

 


Republika Dzieci


Wiadomość HTML?

Konkursy! Aktualności! To co ważne do Ciebie, dla Twojego dziecka.
Chcesz otrzymywać wiadomości o najnowszych konkursach, nagrodach i innych aktualnościach Republiki Dzieci? Zapisz się na listę odbiorców newslettera! 
Dziękujemy! 

logopacanow200

  wolnasobota   

  banner125x125 bajko    

  fabrykabajek_banner_200x100  

wielkoludek 

 mamawlodz

 musli 

 polskadladzieci

szukajopieki

 miejscadzie 

korfanoart 

 portaldzieciecy 

Wierszyki do Pamiętnika - Wierszyki do Pamiętnika

Wierszyki z pamiętnika. Zebrali uczniowie z klasy IB SP Nr 2 w Łomży

Proszę ładnie się wpisywać,
lecz karteczek nie wyrywać,
bo karteczki się gniewają,
gdy je dzieci wyrywają.

A gdy będziesz babcią już,
okulary na nos włóż.
Weź do ręki, ten pamiętnik,
i przeczytaj podpis mój: ........

 Bądź dobra jak chleb,
 pogodna jak słońce.
 Bierz prawdę za cel
 i miej serce gorące.

 Bądź dobrą Polką
 zawsze i wszędzie,
 a każdy człowiek
 cenił Cię będzie.

 Bądź doby dla wszystkich,
 dla ojca, dla matki,
 a szczęście Ci samo
 zapuka do chatki.

 Bądź pracowitą jak pszczółka,
 dobrą i słodką jak miód,
 a lżejszym wówczas będzie
 szarego życia trud.

Bądź słońca jasnym promieniem
dla tych, co słońca mają za mało.
Bądź taką, przez całe życie,
żeby Cię każde serce kochało.

Bądź szczęśliwa i radosna,
poznaj urok młodych lat.
Niech Ci życie będzie wiosną
i rajem ten świat.

Bądź szczęśliwa i radosna,
poznaj urok młodych lat.
Niech Ci życie będzie wiosną
i rajem ten świat.

Bądź taką, co serce ma,
bądź taką, co przyjaźń zna,
bądź taką, co łzy rozumie,
bądź taką, co przyjaźnić się umie.

Bądź zawsze jasnym promieniem
dla tych, co słońca mają za mało.
Bądź tam osłodą i pocieszeniem,
gdzie nic dobrego życie nie dało.

Bądź tą, co serce ma,
bądź tą, co miłość zna,
bądź tą, co kochać umie
i zawsze mnie rozumie.

Bądź zawsze sprawiedliwa
i zawsze prawdę mów.
Jeśli Ci zabraknie prawdy,
niech też Ci zabraknie słów.

Bądź zawsze, jak dzisiaj – pogodna, wesoła.
Niech trudności żadnych nie sprawia Ci szkoła.
Dla swoich rodziców bądź podporą pewną,
dla rodzeństwa swego, jak z bajki królewną.

Bądź złotą iskierką,
co szczęście przynosi.
Nie odmawiaj pomocy,
gdy ktoś o nią prosi.

Być lubianym – nie jest łatwo.
Być kochanym – coś trudnego.
Być rozsądnym – coś cennego.
Kochać kogoś – coś pięknego.

Chcesz być szczęśliwa?
Kochaj i pobłażaj.
Nie goń za szczęściem,
lecz szczęściem obdarzaj.

Chociaż jesienią drzewa
gubią liście swoje,
nie zgub pamiętnika
- tu jest imię moje.

Chociaż życie Ci dokuczy,
a zły los z nóg zetnie,
na pytanie: Jak Ci idzie?
odpowiadaj zawsze: Świetnie!

Choć poznasz życie i cały świat,
wciąż będziesz tęsknić do szkolnych lat.

Cicho płynie deszcz po szybie,
jeszcze ciszej płynie łza.
Nie zapomnij, kto Cię lubi,
bo to właśnie jestem ja.

Co Ci napisać – w myślach się gubię.
Napiszę po prostu, że bardzo Cię lubię.

Co jest wyjątkowo trudne? – Poznać samego siebie!
A co łatwe? – Poradzić drugiemu.
Co najmilsze? – Osiągnąć to, czego się pragnęło.
Co jest boskie? – To, co nie ma początku ani końca.
Jak żyć najsprawiedliwiej? – Nie czyniąc tego, co ganimy u innych.
Kto jest szczęśliwy? – Ten, kto zdrów na ciele,
cieszy się łaskami losu i wykształcił dobre dary ducha.

Dużo by się pisać chciało,
lecz na kartce miejsca mało.
Piszę krótko, węzłowato:
Lubię Ciebie! – Co Ty na to?

Flip i Flap się zawsze śmieją,
dla nich smutki nie istnieją.
Ja też tego Tobie życzę,
byś się śmiała całe życie.

Gdy będziesz daleko ode mnie
i przyjdzie wieczorna godzina,
spytaj się serca, ono Ci powie,
kto Cię naprawdę mile wspomina.

Gdy będziesz kiedyś
sama w mglistej ciszy,
wtedy zamknij oczy swe
i przypomnij sobie mnie!

Gdy będziesz w kawiarni
słodkie lody jadła
i zapomnisz o mnie,
obyś z krzesła spadła.

Gdy Cię życie nie pogłaska,
a los z nóg Cię zetnie,
na pytanie: „Jak Ci idzie?”
odpowiadaj: „Świetnie!”

Gdy czas kiedyś znajdziesz
na chwilę wspomnień,
gdy spojrzysz tutaj,
pomyślisz o mnie.

Gdy gwiazdę jasną ujrzysz na niebie,
wspomnij tych, którzy kochają Ciebie.
Gdy jedna zgaśnie, a druga zabłyśnie,
niech Cię aniołek ode mnie uściśnie!

Gdy kiedyś, wśród wieczornej ciszy,
wspominać będziesz przyjaciół imiona,
o jedno proszę – nie zapomnij o mnie.
Zalicz o mnie do przyjaciół grona.

Gdy masz matkę na tej ziemi,
czy bogatą, czy też biedną,
kochaj ją i szanuj,
bo masz matkę tylko jedną!

Gdy opuścisz szkolne mury
i w daleki pójdziesz świat,
niech ta kartka Ci przypomni
koleżankę z dawnych lat.

Gdy otworzysz ten pamiętnik,
myślą przeszłości powitasz cienie,
może w Twych pamiątek gronie,
znajdzie się o mnie wspomnienie?

Gdy siedzisz w ciemnym pokoju,
a z oczu płynie Ci łza,
to nie myśl sobie, że jesteś sama,
bo zawsze z Tobą jest Bóg i ja.

Gdy się pierwsza miłość kończy,
nie myśl, że się kończy świat.
Wielu chłopców jest na świecie,
a przed Tobą wiele lat.

Gdy słyszę Twe imię,
moje serce płakać chce,
bo zapomnieć nie potrafię,
a bez Ciebie jest mi źle.

Gdy słyszysz śpiew – tam idź!
Tam ludzie serca mają.
¬li ludzie, uwierz mi,
nigdy nie śpiewają.

Gdy smutno Ci będzie
wśród świata i ludzi,
niech to skromne zdjęcie
wspomnienia rozbudzi.

Gdy szlachetność chcesz okazać
w pełni swego blasku,
wypisz dary na marmurze,
a krzywdy na piasku.

Gdy w chwili zwątpienia,
przyjaciół będzie Ci brak,
kliknij mego e-maila,
który wygląda tak: …..

Gdy troski życia otoczą Twe czoło,
zmartwienia przycisną Twą duszę,
nie trać nadziei, powiedz wesoło:
„Zawsze szczęśliwą być muszę!”

Gdy zawiodą przyjaciele
i zawiedzie cały świat,
nie zawiedzie serce Mamy,
choćby się rozpadał świat.

Gdy życia swego rozwiniesz żagle
i w mroczną świata popłyniesz dal,
przypomnisz sobie młodzieńcze lata
i będzie Ci tej młodości żal!

Gdybym była ogrodniczką,
dałabym Ci róży kwiat, 
ale jestem uczennicą,
a więc życzę Ci STO LAT.

Gdybym była ogrodniczką,
dałabym Ci róży kwiat,
a że jestem uczennicą ,
życzę Ci szczęśliwych lat.

Gdzieś zielone szumią palmy,
gdzieś błękitny płynie Nil,
ja o Tobie nie zapomnę
do ostatnich życia chwil.

I po co kreślić bezmyślne słowa,
pisać wierszydła bez treści?
Wystarczy przecież krótkie – Pamiętaj!
W tym słowie wszystko się mieści.

Idź przez całe życie z uśmiechem na twarzy,
a każdy Cię szczerą przyjaźnią obdarzy.
Bo uśmiech otwiera dla ludzi serc wrota,
a przyjaźń jest skarbem cenniejszym od złota.

Idź przez życie śmiało,
trudu i pracy nie lękaj się.
Wiele Ci one w życiu pomogą
i zahartują serduszko Twe.

Idź przez życie śmiało,
miej wesołą minkę.
Łap szczęście za ogon
i duś jak cytrynkę.

Idź przez życie z raźną minką,
bądź, jak jesteś – zuch dziewczynką.

Idź szlakiem tych jasnych promieni,
co w dzień i w nocy nie gasną.
Bądź słońcem świecącym wśród cieni,
bądź zawsze pogodną i jasną!

Ile gwiazdek jest na niebie,
tylu chłopców kocha Ciebie!

Ile jagód jest w koszyku,
tyle szóstek miej w dzienniku!

Ile kwiatów kwitnie w maju,
ile szczęścia znajdziesz w raju,
tyle zdrowia i słodyczy
- koleżanka Tobie życzy!

Ile kwiatów jest na łące,
ile kropek na biedronce,
ile liści jest na drzewie,
ile gwiazd na nocnym niebie,
tyle całusów właśnie
przesyłam do Ciebie!

Ile oczek na rosole,
ilu uczniów wrzeszczy w szkole,
ile ludzi w Ameryce,
tyle szczęścia Tobie życzę.

Ile przygód miał kot w butach
grając swoją rolę,
tyle szóstek do dziennika
zbieraj co dzień w szkole.

Ile razy jedząc zrazy,
trafisz na cebulę,
tyle razy bez urazy
pomyśl o mnie czule.

Ile razy wyjdziesz w pole,
ile razy zerwiesz kwiat,
tyle razy wspomnij sobie
koleżankę z dawnych lat.

Ile słońca blasku,
ile w morzu piasku,
ile gwiazd na niebie,
tak ja lubię Ciebie.

Ja Cię nigdy nie zapomnę,
do ostatnich życia chwil,
nawet jeśli kiedyś będę
od Ciebie o 1000 mil.

Jak ciche potoki wody
płyną po zielonej niwie,
tak niech płynie wiek Twój młody
słodko, miło i szczęśliwie!

Jak długo świat istnieje
i Ziemia się obraca,
najpierw ktoś kogoś poznaje,
a potem do wspomnień wraca.

Jak ten fiołek wśród ukrycia,
ożywiony tchnieniem wiosny,
tak Ty, każdy moment życia,
miej szczęśliwy i radosny.

Jak to słońce na błękicie
krzesze iskrę po iskierce,
tak przez całe ludzkie życie
promieniować musi serce.

Jak wonna jest róża,
co rozwija swe płatki,
tak Ty bądź dobry
dla ojca i matki.

Jedni piszą pięknym stylem,
drudzy piszą różne ody,
ja wpisuję swoje imię,
na pamiątkę, nie dla mody.

Jedni żądają szczęścia,
drudzy słów miłości,
a ja pragnę tylko:
wspomnij mnie w przyszłości!

Jednych łączy miłość,
drugich łączą słowa.
Mnie i Ciebie łączy
szkoła podstawowa.

Jest w życiu jeden kwiat,
który należy szanować.
to chwile młodych lat,
których nie można zmarnować.

Jeśli gardzić – to frajerem,
jeśli jeździć – to rowerem,
jeśli skakać – to z radości,
serce stracić – to z miłości.

Jeśli lecieć – to do słońca.
Jeśli marzyć – to bez końca.
Gdy całować – to serdecznie,
a gdy kochać – to już wiecznie.

Jeśli po latach przeżyć i niespodzianek,
szukać tu będziesz swych koleżanek,
między innymi i mnie wspomnisz;
wspomnisz, pomyślisz i.. znów zapomnisz.

Jeśli serca swą miłość
skłócą bez nadziei,
są jak szkło – gdy się stłucze,
nic go już nie sklei.

Jeśli smutek okryje Twe czoło
i łza goryczy spadnie na duszę,
nie płacz, lecz powiedz wesoło,
”Ja zawsze szczęśliwą być muszę”.

Jeśli szczęścia pragniesz w życiu,
 jak konwalia żyj w ukryciu,
 jak śnieżyczka żyj niewinnie
i jak pszczółka pracuj pilnie.

Jeżeli kiedyś – w chwilach zwątpienia
Powiesz, że w życiu przyjaciół brak,
Szukaj w tych kartkach mego imienia
ono Ci powie, że nie jest tak.

Jeżeli kiedyś po latach,
zajrzysz do pamiętnika,
będę w nim czekać cichutko,
jak kamyk na dnie strumyka.

Kamienie się kruszą,
gdy woda skały drąży,
lecz naszej przyjaźni
nic nie rozłączy.

Każdy lubi małe misie,
Ty je lubisz też.
A ja Ciebie bardzo lubię
i Ty o tym wiesz.

Kiedy babcią będziesz już,
okulary na nos włóż,
weź pamiętnik w ręce swe
i przeczytaj imię me.

Kiedy dopadnie Cię melancholia
i we wspomnieniach pogrążysz się,
jeżeli spojrzysz wtedy w pamiętnik,
to miło wspomnij przez chwilę mnie.

Kiedy jesteś gdzieś daleko,
gdy Ci smutno jest i źle,
to pamiętaj, że w oddali,
jest ktoś, kto lubi Cię!

Kiedy księżyc srebrnym blaskiem
ogarnia cały świat,
wspomnij mnie za rok, za dwa,
nawet za… sto lat !

Kiedy nie możemy
mieć tego, co byśmy chcieli –
musimy mieć to,
co mamy i to, co możemy.

Kiedy po latach, w szarej godzinie,
przeglądać będziesz pamiętnik ten.
Niech twa ręka kartki tej nie minie,
a usta szepną: Pamiętam Cię!

Kiedy pożółkną kartki
i pisma mego zetrze się ślad,
przypomnij chwile spędzone razem,
gdy nas rozdzieli szeroki świat.

Kiedy rozejdą się nasze drogi,
zdradliwa fala rozdzieli nas,
weź ten pamiętnik, przypomnij sobie
tę przyjaźń, która łączyła nas.

Kiedy siedzisz przy pisaniu,
nie myśl nigdy o kochaniu,
bo kochanie tylko szkodzi
temu, co do szkoły chodzi!

Kiedy w dni mgłami zasnute,
spojrzyj we wspomnień lustro,
zostaw cudowny komputer
i przyślij, choć kartkę pustą.

Kiedy w świat wyruszysz ze wspomnień walizką,
zabierz do walizki i moje nazwisko.

Kiedy wdrapiesz się na szczyt góry,
uważaj, abyś nie zaczepił chmury.
Wspomnij tych, co są na dole,
a poznałeś ich w swej szkole.

Kiedy wyjeżdżasz daleko,
zabierz ze sobą wspomnienia.
Weź długopis, kup kartkę
i wyślij mi pozdrowienia.

Kochać, a lubić to wielka różnica.
Kocha się sercem, a duszą zachwyca.
Duszą zachwycać można każdego,
a sercem kochać tylko jednego.

Kochać, to nie znaczy – mówić piękne słowa.
Kochać to nie znaczy – być życia królową.
Kochać to nie znaczy – chodzić na spacery.
Kochać zawsze znaczy – być wiernym i szczerym.

Kochaj róże, kochaj bratki,
lecz najbardziej serce matki.

Kolorowe kartki
Twego pamiętnika
mieszczą wpisy różne,
a co z nich wynika?
Każdy z Twych przyjaciół,
a jest ich niemało
na kartkach zostawił
Ci serca kawałek.

Kto ma do mnie szczere chęci,
niech się wpisze „Ku pamięci”,
a kto mnie miłuje,
niech coś narysuje.

Lato jest szczęściem,
wiosna marzeniem,
a ten pamiętnik –
miłym wspomnieniem.

Leciał orzeł biały
przez wysokie skały,
kazał mi się wpisać
w Twój pamiętnik mały.

Liczy się tylko miłość -
to wspaniałe słowa,
lecz zbytnio w to wierząc,
można się rozczarować!

Los nas rzuci w różne strony,
jak na morzu fale,
lecz Ty o mnie, ja o Tobie,
pamiętajmy stale!

Malinowe Twe usteczka,
malinowy uśmiech Twój,
a Tyś cała jak laleczka,
aniołeczku mój.

Małe serce człowieka,
dusza także niewielka,
Całe ciało człowieka,
to jak w morzu kropelka.
I choć człowiek tak mały,
by na szczęście natrafić,
to tym małym serduszkiem,
bardzo kochać potrafi.

Mało żądam i to skromnie,
czasem tylko wspomnij o mnie.

Mam jedno życzenie
i to bardzo skromne,
moja droga przyjaciółko,
nie zapomnij o mnie.

Mądrość nie polega na tym,
by nie popełniać błędów,
lecz na tym,
by ich nie powtarzać.

Mgła okrywa ziemię,
potem wolno znika.
Kiedy zniknę z Twej pamięci,
spójrz do pamiętnika.

Miej mało pragnień,
to Cię uszczęśliwi.
Miej mało przyjaciół,
niech będą prawdziwi.

Miej serce czułe, duszę anioła,
hartuj swą wolę wśród życia burz.
Przed nieszczęściami nie zginaj czoła,
bądź opiekunką złamanych dusz.

Miej zawsze serce
otwarte i szczere,
a każdy będzie
Twym przyjacielem.

Miej życzliwość w swej naturze,
bo życzliwi żyją dłużej.

Miłości życzę Ci szczerze,
bo ona jest filarem życia.
Śpiew ptaków kochaj i ludzi,
a w każdym sercu ty miłość wzbudzisz.

Miłość jest nocą,
sen jest marzeniem,
a ja, dla Ciebie,
tylko wspomnieniem.

Miłość jest zmienna, nadzieja zdradliwa.
Najpiękniejsza jest przyjaźń prawdziwa.

Miłość do książki niech cię porywa.
Ucz się i pracuj, a będziesz szczęśliwa.

Miłość to skarb największy
podarowany od świata,
który bez pozwolenia
dwa serca splata.

Minie sto i dwieście lat,
po mnie tu zostanie ślad –
imię moje, wierszyk krótki
niech z Twej twarzy spędzi smutki.

Młodość ma zawsze kilka lat
i krótkie majtki w kratkę.
W oczach ma radość,
we włosach wiatr,
a w buzi czekoladkę.

Może czasem myślisz o mnie,
może dobrze, może źle.
Jaka jestem, taka jestem,
lecz naprawdę lubię Cię!

Może kiedyś się spotkamy w tłumie,
dorosłe będziemy – inne.
Tak niedawno, powiesz,
grałam z Tobą w gumę
i byłyśmy trochę dziecinne.

Może nie zawsze będziemy razem,
może nadejdzie kiedyś ten czas,
że się na zawsze już rozstaniemy
i tylko pamięć zostanie w nas.

Może zginie Ci ta kartka,
może zatrze się pisanie,
lecz zawarta w sercu przyjaźń
niech na zawsze pozostanie.

Możesz nie pamiętać
tabliczki mnożenia,
ale nie zapomnij
mojego imienia!
Mówią, że szczęścia nie ma na świecie,
że można tylko o szczęściu śnić,
ale wyjątki wszędzie są przecież,
więc Tobie życzę szczęśliwą być.

Na dalszą drogę życia
weź te czarodziejskie słowa:
proszę, dziękuję, przepraszam
i w sercu je zachowaj.

Na górze róże, na dole fiołki,
my się kochamy jak dwa aniołki.

Na górze róże, na dole gruszki,
my się kochamy jak dwie papużki.

Nad cichym ogrodem
wiatr liśćmi kołysał. 
Nie zapomnij o tym,
kto się tutaj wpisał.

Największą sztuką w życiu
jest śmiać się zawsze i wszędzie.
Nie żałować tego, co było
i nie bać się tego, co będzie.

Nauka i praca będą Twą ozdobą,
cnota i prawda niech idą za Tobą.
Niech towarzyszą Ci same zalety
i stworzą z Ciebie ideał kobiety.

Nie bądź nigdy pierwsza,
bądź zawsze wybrana
i tak kochaj innych,
jak chcesz być kochana.

Nie bądź nigdy za poważna,
bo powaga niezbyt ważna,
lecz bądź zawsze uśmiechnięta,
to Cię każdy zapamięta.

Nie chcę być tą,
o której jedynie się wspomina.
Pragnę być tą,
której się nie zapomina.

Nie chodź cudzymi drogami,
ale zawsze swoją drogą.
Czarę szczęścia wciąż dziel z nami,
a cierpienia znoś z odwagą.
Unikaj fałszu, nie znaj zazdrości.
Nie kochaj tego, kto nie wart miłości.
Nikomu serca nie oddaj w ofierze –
z wyjątkiem tego, kto kocha Cię szczerze.

Nie dość kochać dobrych,
złych też warto lubić.
Prawdziwe uczucie potrafi
zło wyplenić z serc ludzi.

Nie goń za tym, co piękne i szumne,
co pustym dźwiękiem Twe ucho pieści,
lecz kochaj to, co jasne, rozumne,
co jest głębokie i pełne treści.

Nie jestem królewną,
nie siedzę na tronie,
dlatego wpisuję się
na ostatniej stronie.

Nie jestem poetą,
nie piszę wierszami,
lecz jeśli mnie lubisz,
to wspomnij czasami.

Nie każdy przyjaciel
rad dobrych udziela.
Z czynu, a nie z rady,
poznasz przyjaciela!

Nie kochaj serc wielu – miej jedno oddane
i jedno niech będzie przez Ciebie kochane.
Bo jeśli zbyt wiele serc Tobie sprzyja,
wiedz, że wśród nich często jest okrutna żmija!

Nie na rok, nie na dwa,
lecz na zawsze Tobie – ja!

Nie patrz na piękno,
lecz w serce człowieka,
bo serce zostaje,
a piękno ucieka.

Nie piszę Ci wiele,
lecz wyznam Ci szczerze,
ta przyjaźń trwa w sercu,
a nie na papierze.

Nie pogardzaj ubogimi,
choć jesteś bogaty,
bo nie czynią nas wielkimi
pieniądze ni szaty.

Nie straciliśmy ani jednego dnia,
ponieważ codziennie śmialiśmy się razem.
A kiedy nie było nam do śmiechu,
przynajmniej wymienialiśmy uśmiechy.

Nie sztuka być wesołym,
gdy radość wokół tryska,
lecz iść z pogodnym czołem,
gdy ból za serce ściska.

Nie ten, kto z Tobą się bawi,
nie ten, kto się z Tobą śmieje,
lecz ten, co z Tobą płacze,
 jest Twoim przyjacielem.

Nie tylko mądry ktoś taki,
co wiele rozumie i zna,
ale i ten, co potrafi
dobro odróżnić od zła.

Nie tylko w pamiętniku
zachowaj tych, co się wpisali,
ale niech Twoje serce
od zapomnienia nas ocali.

Nie zawsze można kochać,
nie zawsze ronić łzy,
lecz można się przyjaźnić,
po prostu – tak jak my.

Nie wierz pięknym słowom,
ni obłudnym minom.
Chcąc poznać człowieka,
przypatrz się jego czynom.

Niech Ci słońce świeci,
niech Ci życie słodko leci,
a pogodnych Twoich oczu
żaden smutek nie zamroczy.

Niech Ci słońce świeci,
niech Ci życie słodko leci,
niech Ci kwiatki się kłaniają
i ładne chłopaki kochają.

Niech droga Twego życia
będzie zawsze gładka, 
a życie takie słodkie,
 jak „Wedla” czekoladka.

Niech pochodnią Twego życia
zawsze prawda będzie –
prawda w słowie, prawda w czynie,
w myślach, sercu, wszędzie.

Niech się w ten pamiętnik
wpiszą przyjaciele,
którzy w moim życiu
znaczyć będą wiele.

Niech szczęścia chwile, jak złote motyle,
płyną wśród wonnych róż,
a ciernie i głogi, co spotkasz u drogi,
niechaj usuwa Twój Anioł Stróż!

Niechaj nigdy na nasze serca
nie padnie kurz zapomnienia.
Niech zawsze nam towarzyszą
miłe o sobie wspomnienia.

Niechaj życie Twoje płynie
bez goryczy i bez smutku.
Niech najskrytsze
Twe marzenia
się spełniają pomalutku,
a życia Twego długie lata,
sama radość niech przeplata.

Nigdy nie żałuj uśmiechu,
uśmiech jest mową duszy.
Gdy słowa nie pomogą,
uśmiech serce poruszy.

Oczy zapomną, serce zapomni,
lecz  fotografia wszystko przypomni.

Okręt – to życie,
ocean – to świat,
wiec żegluj szczęśliwie,
do sędziwych lat.

Pamiętaj na zawsze,
że przyjaźń to skarb,
od wielkiej miłości
wcale nie mniej wart.
Jeśli Cię ktoś zdradzi
lub serce Ci złamie,
to w rozpacz nie wpadaj,
zwierz się tylko Mamie.

Piękna jest młodość w życiu człowieka,
lecz nigdy nie wraca, zawsze ucieka.
Gdy nasze młode przeminą lata,
przypomni Ci mnie, ta oto kartka. 

Piękna jest wiosna,
piękne jej tchnienie,
lecz najpiękniejsze
młodych lat wspomnienie.
Piękne są konwalie,
kiedy rozkwitają,
piękniejsze Twe usta,
gdy się uśmiechają.

Piękne są różyczki,
kiedy rozkwitają.
Piękne Twe usteczka.
gdy się uśmiechają.

Piękny jest zachód słońca,
piękne jego promienie,
lecz najpiękniejsze
młodych lat wspomnienie.

Piszę ten wierszyk
pośród ciemnej nocy,
żeby go czytały,
Twoje piękne oczy.

Piszę to dobitnie,
taki zwyczaj w modzie -
niech ta przyjaźń kwitnie,
jak kwiaty w ogrodzie.

Płyń po fali życia swego,
Bóg niech łódką Twą kołysze
i pamiętaj zawsze o tym,
który Ci się tu podpisze!

Po falach życia płyń spokojnie,
niech Bóg Twą łódką kieruje.
A kiedyś, w życiu wspomnij o tej,
która tutaj się wpisuje.

Po każdej nocy nastaje dzień,
po każdej burzy – słońce.
Do wszystkich ludzi uśmiechaj się,
dla bliźnich, miej serce gorące!

Popatrz, ile świeci gwiazd na ciemnym niebie!
Ty je kochasz wszystkie, a ja tylko Ciebie.

Poznaj prawdę prostą,
co życiem kieruje –
człowiek w szczęściu drugiego
swoje szczęście znajduje.

Pół jabłuszka, pół cytrynki
słodkie usta są dziewczynki,
gdy je chłopiec pocałuje,
cały rok się oblizuje.

Prosiłam Boga o kwiat – dostałam ogród.
Prosiłam o drzewo – dostałam las.
Prosiłam o rzekę – dostałam ocean,
Prosiłam o przyjaciela – dostałam Ciebie.

Proszę Cię, pisząc
w albumie te słowa,
niech mnie Twe serce
i pamięć zachowa.

Przed Tobą droga daleka,
przed Tobą sam życia kwiat,
bądź przez wszystkich lubiana
i w szczęściu żyj sto lat.

Przemijają lata czarowanej młodości,
rozwieją się sny i marzenia.
Przeminą nasze wesela i smutki,
zostaną tych lat wspomnienia.

Przemija wszystko jak sen,
przemija szczęście, łzy i cierpienie.
Przemija wszystko i leci hen,
zostaje tylko wspomnienie.

Przepis na przyjaźń
- miarka wspólnych zainteresowań
- całe opakowanie życzliwości
- szklanka zachęty zmieszanej wsparciem
- łyżka zrozumienia
- trochę kompromisu
- sztuka przebaczania
- szczerość rozpuszczona w godzinach wspólnych rozmów
- szczypta małych niespodzianek 
- komplementy
Wszystko wymieszać i zaprawić gorącą wiarą w Boga.
Przelać do czystego serca.
Przechowywać w atmosferze miłości i zrozumienia.

Przez wysokie skały leciał orzeł biały,
kazał mi się wpisać w Twój pamiętnik mały.

Przyjaźń jest piękna,
piękniejsza od słońca,
a jeszcze piękniejsza,
gdy trwa bez końca.

Są chwile, które w pamięci zostają,
i choć czas mija, one nie mijają.
Są też osoby, które raz poznane,
bywają w życiu niezapomniane.

Są dwa szczęścia na świecie …
Jedno małe – być szczęśliwym!
Drugie wielkie –
uszczęśliwiać innych!

Są ludzie i czasy,
których się nie zapomina.
Jeśli zapomnisz, że jestem,
pamiętaj, że byłam.

Serca nikomu nie oddawaj w ofierze,
lecz gdy pokochasz – pokochaj szczerze.
Fałszu unikaj, nie znaj zazdrości,
nie kochaj tego, kto nie wart miłości.

Serca pragnij tylko jednego,
serca mężnego i szlachetnego,
serca, co zawsze Ciebie zrozumie,
i co na wieki pokochać umie.

Serce sercu serce dało.
Serce serce pokochało.
Serce serce bardzo prosi,
niech je zawsze w sercu nosi.

Siedziałam nad rzeczką i tak bardzo blisko
układałam z kamyków imię i nazwisko.
To imię i nazwisko tak ładnie się łączy -
na … się zaczyna, a na … kończy.

Spali się Paryż,
spali się Rzym,
lecz nasza przyjaźń
nie pójdzie w dym!

Szanuj swą młodość i czas,
bo młodość kwitnie tylko raz.
A potem w sen się obraca
i nigdy już nie powraca.

Szczęście jest jak świeca,
dmuchniesz – zgaśnie,
lecz gdy dbasz o szczęście cudze,
Twoje błyszczy jaśniej.

Szeryf strzela z kolta,
a ja z długopisu.
Nie zapomnij nigdy
mojego podpisu!

Szkoła nas złączyła,
szkoła nas rozłączy,
ale nasza przyjaźń
nigdy się nie skończy!

Szkoła złote klucze w darze nam użycza,
nie do bajek, nie do  marzeń, lecz do życia.

Śmiej się przy ludziach,
płacz tylko w ukryciu.
Bądź lekką w tańcu,
lecz nigdy nie w życiu.

Tam daleko w morskiej fali,
tam gdzie mgła daleko drży,
Tam się pierwsza gwiazdka pali,
a tą gwiazdką jesteś TY.

Ten pamiętnik zginąć może,
może wpisy zatrzeć czas,
lecz wyryta w sercu przyjaźń
zawsze będzie łączyć nas.

Ten swoje zadanie
spełnia znakomicie,
Kto z prawdą, miłością
przechodzi przez życie.

Teraz jesteś jeszcze młoda,
życie dla Ciebie fraszką jest,
lecz pamiętaj – nie uroda,
a wiedza sensem życia jest!

Twoje oczka błyszczące
są warte tysiące,
lecz tysiące się rozlecą ,
a Twe oczka zawsze świecą.

Ucz się … ucz, bo nauka to potęgi klucz.
I wiedz, że nie pchną tego wstecz
i nie pochłoną fale,
kto umie choćby jedną rzecz,
lecz umie doskonale.

 Ucz się i pracuj,
 baw się i śmiej,
 lecz zawsze dobre
 serduszko miej!

Usiadłam na krześle
i swój podpis kreślę,
a Ty, siedząc w fotelu,
wspomnij mnie po latach wielu!

Uśmiech najlepszą, najkrótszą jest drogą
do szczęścia i ludzkich serc.
Świat się piękniejszy otworzy przed Tobą,
gdy tylko uśmiechniesz się.

Uśmiech rozdawaj światu,
bo wszędzie go brakuje.
Uśmiechaj się do każdego,
bo to nic nie kosztuje.

Uśmiechaj się w domu,
uśmiechaj się w szkole.
Już nie kryj uśmiechu,
bo go zjedzą mole.

Uśmiechaj się w domu,
uśmiechaj się w szkole.
Nie skrywaj uśmiechu,
bo zjedzą go mole.

W bajkach są dobre wróżki.
Ty bajki lubisz ogromnie.
Więc niech dobra wróżka
kiedyś Ci przypomni o mnie.

W każdej chwili, zawsze, wszędzie -
niech Ci w życiu dobrze będzie.
Niech Cię dobry los obdarzy
wszystkim, o czym serce marzy.

W każdym prawie pamiętniku
mało prawdy – dużo krzyku.
Wciąż te wiersze oklepane,
z różnych książek wypisane!
A ja proszę skromnie:
Nie zapomnij (imię) o mnie!

W lesie drzewa, w stawie ryby,
ucz się dobrze, nie na niby.

W pamiętniku mieć mnie chciałaś,
a więc spełniam Twe życzenie.
Pragnę, abyś zachowała
o mnie miłe wspomnienie.

Wspomnieniem się tylko żyje.
uśmiecha się człowiek lub smuci,
lecz to, co w życiu minęło,
niestety, już nigdy nie wróci.

W życiu na ludzi nie licz za wiele,
przyjaźń prawdziwa jest rzadka.
Jedna Cię nigdy nie zawiedzie.
Jej imię brzmi dumnie: MATKA.

Wiedza nie zdradzi, owoce wyda.
W świat poprowadzi, w życiu się przyda.

Wiem, że zapomnisz…
lecz dla wspomnienia,
daję Ci dowód
mego istnienia.

Wierz w przyszłość swoją słoneczną
i w miłość, która jest wieczną.

Witamina A jest w mleku,
witamina D jest w tranie,
witamina M w uśmiechu,
więc się śmiej, kochanie.

Wpis swój złożyć na okładce
jest moim zwyczajem,
bo gdy kartki już wylecą,
okładka zostaje.

Wpisać się do pamiętnika
Jest mi bardzo miło,
ale zostać w Twej pamięci,
milej by mi było!

Wpisuję się na okładce,
bo mam takie zdanie,
gdy kartka wyleci,
okładka zostanie.

Wpisuję Ci się w samym środku,
bo Cię lubię, mój miły kotku!

Wpisuję się najdalej,
bo Cię kocham stale.
Kto Cię kocha jeszcze stalej,
niech się wpisze jeszcze dalej.

Wpisuję się swym imieniem,
byśmy myślą byli wraz,
byś odszukał mnie wspomnieniem,
kiedy los rozdzieli nas.

Wróci wiosna, wróci lato
znów zakwitną setki róż,
lecz radosne, wspólne lata
nie powrócą nigdy już.

Wspominać najlepiej w ciszy,
gdy głos serca własnego się słyszy.
Jeśli Twe serce chce –
wspomni po latach i mnie.

Wspomnienia miłe noś w sercu,
do złych nigdy nie wracaj,
bo zło zabija człowieka,
zło naszą dusze zatraca.

Wspomnienia tylko w nas żyją.
Uśmiecha się człowiek lub smuci,
lecz to, co w życiu minęło,
niestety – już nigdy nie wróci

Wspomnij kiedyś szkolne czasy,
wspomnij koleżankę z klasy.
I czy miła, czy nie miła –
wspomnij taką, jaką byłam.

Wszyscy chodzą w kapeluszach,
a ja chodzę w czapce.
wszyscy piszą na karteczkach,
a ja na okładce.

Wszystko jest piękne, co jest kochane.
Zapytaj tatę, zapytaj mamę
i taką prawdę poznaj dziś -
każda dziewczynka jest małą Miss.

Wszystko mija bezpowrotnie:
młode lata, śmiech i łzy,
lecz wspomnienie, choć raz setny,
zawsze pójdzie tam gdzie Ty.
Więc pamiętaj wszystkie chwile,
wszystkie drogi, wszystkie sny,
pierwszą miłość, pierwszą przyjaźń,
swoje szczęście, śmiech i łzy.

Wszystko na świecie mija powoli,
to co nas bawi, cieszy i boli,
Przemija radość, mija cierpienie,
ale na zawsze zostaje wspomnienie.

Wszystko przemija w życiu człowieka,
nawet uroda z czasem ucieka,
lecz szkolne lata, to baśń zaklęta,
o której każdy długo pamięta.

Wszystko się skończy, wszystko przeminie
i sen się przerwie – słodkie marzenie,
lecz coś jest w duszy, co nigdy nie minie
i wciąż trwać będzie – bo jest to wspomnienie.

Wszystko przemija jak sen;
przemija i leci hen…
Przeminą smutki, cierpienia,
zostaną tylko wspomnienia.

Wszystko przemija w życiu człowieka,
nawet uroda z czasem ucieka.
Lecz szkolne lata, to baśń zaklęta,
o której każdy długo pamięta.

Wśród licznych kwiatów kobierca,
którymi się łąka okrywa,
jest jeden kwiat serca,
który się PRZYJA¬Ń nazywa.

Wśród serc tysięcy
miej jedno wybrane,
niech ono będzie
przez Ciebie kochane.
Wśród wielu cierni rośnie kwiat,
zerwać go – wielka sztuka,
lecz kto go zerwie – wiele wart,
tym kwiatem jest – nauka.

Z kamyka na kamyk
przeskakuje świnka,
wszyscy powiadają,
żeś ładna dziewczynka.

Z niczym przyszedłeś na świat,
nic nie weźmiesz ze sobą.
Zostaw jakiś jasny ślad,
aby iść za Tobą.

Za pieniądze kupisz wszystko,
za pieniądze kupisz świat,
lecz nie kupisz ojca, matki
i nie kupisz młodych lat!

Za kwiatem szczęścia, kto w życiu goni,
temu liść zwiędły zostanie w dłoni.
Wiedz, że szczęście jest tylko tam,
gdzie nas kochają i wierzą nam!

Zapomnę o tym co mnie boli,
zapomnę o ciężkiej niedoli,
Zapomnę nawet o sobie,
lecz nigdy o Tobie.

Zapomnisz o naszej przyjaźni,
zapomnisz jak glos mój brzmi,
zapomnisz, że kiedyś istniałam,
zapomnisz razem spędzone dni.
Jeśli zapomnisz, że jestem – pamiętaj, że byłam!
Zapomnisz, jak każdy zapomina.
Zapomnisz, wszak to prawda jedyna.
Zapomnisz, za rok czy za dwa.
Zapomnisz, bo życie krótko trwa.

Zawsze w sercu noś pogodę,
miej rozpromienioną twarz.
Nie udało Ci się w środę,
to przed sobą czwartek masz!

Zbieraj grzybki do koszyczka,
a szósteczki do dzienniczka!

Życie – to nie fragment powieści.
Życie – to nie piękna ballada.
Życie – to utwór, który w swej treści
przepiękne cechy posiada.

Życie jest jak biała karta,
jeśli pięknie ją zapiszesz,
będzie bardzo dużo warta.

Życie jest krajobrazem,
wiele się w życiu zmienia.
Dzisiaj jesteśmy razem,
jutro – zostaną wspomnienia.

Wierszyki z pamiętników - zebrali uczniowie z klasy IB SP Nr 2 w Łomży.


Życie jest krótkie, jak sen majowy
i pędzi wciąż naprzód, jak strzała.
Dla nas jest ono, tylko jedną chwilą –
nie pozwól, by się ta chwila zmarnowała!

Życie przed Tobą dalekie,
przyszłość Twoja nieznana.
Zostań szlachetnym człowiekiem,
a będziesz zawsze lubiana.

Życie, jest jak okręt
na burzliwym oceanie -
wie, z jakiego portu wyszedł,
lecz nie wie, w jakim przystanie.

Życie nie jest ani bajką,
ani przelotnym uśmiechem.
To, co teraz Ty uczynisz,
w przyszłości odezwie się echem.

Życie, to nie jest bajka,
każdy chyba o tym wie,
bo bajkę powtórzyć można,
a życia, niestety nie!

Żyj tak, aby nie tylko Tobie,
ale i z Tobą dobrze było.

Zebrali uczniowie z klasy IB SP Nr 2 w Łomży (pod opieką wychwawczyni Joanny Kossakowskiej)

 

   

Copyright (C) 2003 - 2010 Republika Dzieci. Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Wszelkie prawa autorskie do artykułów i tekstów zamieszczonych na tej witrynie należą do ich autorów.
Kopiowanie, przetwarzanie w jakiejkolwiek formie w całości, lub fragmentach jest zabronione.

Republika Dzieci nie odpowiada za treść reklam wyświetlanych przez sieci reklamowe.